ارزشيابي عبارت است از فرايند تعيين، تهيه و فراهم آوردن اطلاعات توصيفي و قضاوتي درباره ي ارزش يا اهميت هدفهاي آموزشي برنامه ها، عمليات و نتايج آن به منظور هدايت تصميم گيري، پاسخگويي و اطلاع رساني(بازرگان، 1387ص23).

در تعريفي ديگر: ارزشیابی، یافتن یا تعیین ارزش اشیاء، پدیده ها و فعالیت هاست.

ارزشیابی به عنوان یکی از فعالیت های تکنولوژی آموزشی منحصر به برآورد میزان یادگیری شاگردان – از طریق انجام آزمون نهایی – نیست و در مورد تمام اجزاء و عناصر موثر در یک برنامه آموزشی، می تواند به کار گرفته شود.

تعریف ارزشیابی بر حسب هدف انجام آن، نوع اطلاعات جمع آوری شده، نحوه به کارگیری نتایج و زمان انجام داد آن، متنوع است؛ ولی مطالعه ی تمامی تعاریف و الگو های ارزشیابی موجود این نکته را مشخص می کند که ارزشیابی عمدتاً فعالیتی است شامل تشریح کمی و کیفی پدیده ها و فعالیت های آموزشی که معمولاً قضاوت ارزشی را به دنبال دارد.

 این تعریف را می توان به شکل زیر نشان داد:

ارزشیابی =  تشریح کمی

یا

تشریح کیفی

+

قضاوت ارزشی

شکل ارزشیابی

  همانطور که در تعریف فوق مشاهده می شود، وجه تمایز یا خصوصیت ویژه ای که ارزشیابی را از اموری مانند سنجش و اندازه گیری و تحقیق جدا و متمایز می کند، همان قضاوت ارزشی است که براساس ملاک ها و معیارهای از پیش تعیین شده در پایان ارزشیابی ها انجام می شود. نوع این قضاوت ارزشی و تصمیماتی که براساس آنها گرفته می شود نوع ارزشیابی را تعیین می کند. بنابر این، انواع ارزشیابی در اموری مانند جمع آوری اطلاعات ( تشریح کمی و کیفی) و قضاوت ارزشی(در مقایسه با معیارهای از پیش تعیین شده) و اتخاذ تصمیم یا تصمیم هایی باهم مشترک هستند. عوامل غیر مشترک در آنها شامل نوع اطلاعات، معیارهای ارزشی و تصمیمات خواهد بود. به عبارت دیگر، آنچه را در تمام ارزشیابی ها انجام می شود می توان به عنوان محور و مبنای معرفی یک الگوی ارزشیابی عام تلقی کرد که برحسب وضعیت ها و موقعیت های خاص استفاده می شود.